Rawka, dziś integralna część Skierniewic, wywodzi swoje korzenie z uchwały Wojewódzkiej Rady Narodowej w Skierniewicach z 30 listopada 1984 roku. Dzięki tej decyzji, która weszła w życie 1 stycznia 1985 roku, miasto Skierniewice poszerzyło swoje granice, obejmując okoliczne tereny, w tym wsie Grabina i Ruda, a także część wsi Miedniewice. W ten sposób na północno-wschodnim krańcu miasta powstała nowa dzielnica, której nazwa nawiązuje do przepływającej tamtędy rzeki Rawki.

W latach 80. XX wieku urbanizacja w Polsce była w dużej mierze kierowana decyzjami administracyjnymi, często podjętymi na szczeblu wojewódzkim. Wojewódzka Rada Narodowa, będąca głównym organem administracji publicznej w regionie, zajmowała się m.in. zarządzaniem przestrzennym oraz rozwijaniem infrastruktury w miastach i wsiach. To właśnie jej uchwała z 1984 roku określiła nowe granice Skierniewic. Na mocy tego dokumentu do miasta włączono kilka znaczących obszarów. Wśród nich znalazły się: wieś Feliksów (176 ha), Grabina Miedniewicka (225 ha), a także fragmenty wsi Balcerów, Halinów, Miedniewice, Mokra Prawa, Pamiętna, Ruda i Strobów. Łącznie powierzchnia miasta powiększyła się o kilkaset hektarów. Dzielnica Rawka powstała z połączenia terenów należących do Grabiny oraz Rudy, wprowadzając nową dynamikę w rozwój urbanistyczny Skierniewic.

Decyzję o poszerzeniu granic Skierniewic podjęto na forum Wojewódzkiej Rady Narodowej, która w latach 1950–1990 była najwyższym organem władzy państwowej na szczeblu wojewódzkim. W jej kompetencjach leżało m.in. zarządzanie działalnością gospodarczą, społeczną i kulturalną w regionie. Powstała w miejsce dawnych struktur samorządowych, takich jak urząd wojewody, i działała w ramach systemu scentralizowanej władzy. W latach 80. XX wieku na czele Wojewódzkiej Rady Narodowej w Skierniewicach stał Ludomir Goździkiewicz, pochodzący z Łowicza działacz polityczny i społeczny. Jego funkcje obejmowały przewodniczenie obradom, koordynację działań oraz reprezentowanie województwa. Goździkiewicz, związany z Zjednoczonym Stronnictwem Ludowym (ZSL), odegrał kluczową rolę w procesie przekształceń administracyjnych.

Włączenie Rawki do Skierniewic oznaczało nie tylko poszerzenie granic miasta, ale także przyspieszenie jego rozwoju infrastrukturalnego i demograficznego. W latach 80. na terenie nowej dzielnicy powstawały osiedla mieszkaniowe, które miały zapewnić lokum dla napływających mieszkańców, głównie związanych z rozwijającymi się wówczas zakładami przemysłowymi. Jednocześnie Rawka, ze względu na swoje położenie nad rzeką stała się miejscem atrakcyjnym rekreacyjnie. Rzeka Rawka, jako obszar chroniony i popularny szlak kajakowy, odgrywa znaczącą rolę w promocji Skierniewic i okolic.

Decyzja z 1984 roku jest przykładem polityki poszerzania granic miast, która w okresie PRL była zjawiskiem powszechnym. Miała ona na celu nie tylko rozwój gospodarczy i infrastrukturalny, ale także centralizację władzy. Uchwała Wojewódzkiej Rady Narodowej w Skierniewicach okazała się kluczowym krokiem w przekształcaniu Skierniewic z niewielkiego miasta w istotny ośrodek regionalny. Dziś Rawka, jako dzielnica Skierniewic, przypomina o czasach intensywnego rozwoju administracyjnego i urbanistycznego miasta. To miejsce, w którym tradycje wiejskie łączą się z nowoczesnym charakterem miasta, tworząc unikalny krajobraz kulturowy i historyczny.