Jednym z najważniejszych osiągnięć Marii Rybickiej było założenie pierwszej ogólnodostępnej biblioteki publicznej w Skierniewicach. W listopadzie 1905 roku, dostrzegając brak takiej instytucji w mieście, zainicjowała wraz z grupą współpracowników, w tym Heleną Lipińską i Józefem Madziarą, powstanie Czytelni Ludowej. Dzięki jej staraniom uzyskano rządową koncesję na prowadzenie biblioteki, a w 1906 roku Maria objęła stanowisko jej pierwszej kierowniczki.

Początkowo Czytelnia Ludowa mieściła się w posesji Józefa Bindera przy ulicy Senatorskiej. Księgozbiór, liczący 1 400 woluminów, pochodził głównie z darów i dobrowolnych składek miejscowej społeczności. W pierwszym roku działalności z biblioteki skorzystało około 500 czytelników, co świadczy o dużym zapotrzebowaniu na tego typu placówkę w mieście.

W 1910 roku, z powodu rosnącej liczby czytelników, biblioteka przeniosła się do nowego lokalu przy ulicy Przyrynek. Niestety, wybuch I wojny światowej w 1914 roku spowodował zamknięcie Czytelni. Jednak już w 1917 roku, dzięki inicjatywie lokalnych działaczy, powstało Towarzystwo Czytelni im. Tadeusza Kościuszki, kontynuujące działalność biblioteczną w Skierniewicach.

Po zakończeniu pracy w skierniewickiej bibliotece w 1912 roku, Maria Rybicka przeniosła się do Warszawy, gdzie kontynuowała swoją działalność społeczną jako aktywna członkini Katolickiego Związku Caritas. Za swoje zasługi została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi. Zmarła 6 stycznia 1958 roku i spoczęła na cmentarzu św. Józefa w Skierniewicach, obok siostry Jadwigi Rybickiej-Pawłowskiej i rodziny Pawłowskich.

Dzięki determinacji i zaangażowaniu Marii Rybickiej, Skierniewice zyskały pierwszą publiczną bibliotekę, która stała się ważnym ośrodkiem życia kulturalnego miasta. Jej działalność przyczyniła się do podniesienia poziomu edukacji i świadomości społecznej mieszkańców, a założona przez nią biblioteka funkcjonuje do dziś, będąc najstarszą placówką kulturalną w Skierniewicach.