(fot. Anna Wójcik-Brzezińska)
Skierniewickie święto przechodzi dwie modernizacje – rozbudowuje widowisko koncertowe i zmienia sposób prezentowania ogrodnictwa. Nadąża za rozwiązaniami spotykanymi na polskich festiwalach. Najważniejszy sprawdzian przed jubileuszową edycją dotyczy jednak tego, czy potrafi połączyć poszczególne atrakcje w rozpoznawalną ofertę, zapewnić dobre warunki uczestnictwa i wykazać korzyści dla miasta.
Archiwalne programy przeczą zarówno tezie o niezmiennym od lat festynie, jak i opowieści o prostym wypieraniu kwiatów przez koncerty. Rozszerzenie programu muzycznego do trzech dni nastąpiło w 2022 r. Rok później wystawa Instytutu Ogrodnictwa weszła do Pałacu Prymasowskiego, a w 2024 r. główna scena trafiła na stadion.
Co rzeczywiście zmieniało się w kolejnych latach
| Okres | Udokumentowany format | Znaczenie zmiany |
| 2015 | Dwa dni, scena główna i finał parady na Rynku, targi przy Pomologicznej, degustacje lokalnych potraw. | Kilka przestrzeni, handel i lokalne smaki były obecne już wtedy. |
| 2017–2019 | Od 2017 r. Festiwal Roślinożercy. W 2019 r. debiut Fiesty Balonowej; w strefie kulinarnej zapowiedziano naczynia określane jako ekologiczne. | Rozszerzenie widowiska oraz związanie warzyw z gotowaniem i uczestnictwem. |
| 2020 | Studio internetowe i m.in. debata o świadomych zakupach. | Pandemiczna edycja miała odrębną formę; nie jest miarodajna dla zwykłej frekwencji i kosztów. |
| 2022 | Pełny trzydniowy program muzyczny, z nowym piątkiem dla młodzieży i rozdzieleniem repertuaru między Rynek i park. Instytut dodał kiermasz „Jedz zdrowo, żyj zdrowo”; pojawiły się pierwsze Dni Energii. | Wyraźniejsza oferta dla różnych grup odbiorców i szersza tematyka edukacyjna. |
| 2023 | Wystawa Instytutu po raz pierwszy w pałacu. Roślinożercy na Rynku tydzień przed głównym świętem. | Połączenie ogrodnictwa z dziedzictwem miejsca; próba wydłużenia kalendarza atrakcji. |
| 2024 | Koncerty główne po raz pierwszy na stadionie; zmieniona trasa parady. W pałacu wystawa „Ogrody sensoryczne” angażującej zmysły. | Zmiana geografii wydarzenia, równolegle rozwój wystawy |
| 2025 | Utrwalenie modelu stadionowego. „Ogrody zdrowia” Instytutu: tematyczne sale, doświadczenia i warsztaty; dodatkowy poniedziałek dla szkół. | Nauka i aktywne poznawanie roślin stają się istotną częścią doświadczenia. |
| 2026 – program | Kontynuacja koncertów na stadionie, mała scena przy CKiS, targi i kiermasze. „Ogród Wokulskiego” oraz wystawa o naturze w sztuce ludowej; porady o zapylaczach, ochronie upraw i przetwórstwie. | Aktualizacja istniejącej formuły. Dzień szkolny jest kontynuacją, a nie premierą tej edycji. |
Najbardziej widoczny w przestrzeni przełom to stadion – miejsce organizacji koncertów, ustawienia głównej sceny święta.
Mniej oczywista, lecz istotna jest zmiana sposobu prezentowania roślin. W 2025 r. Instytut łączył kolor owoców i warzyw z tematyką zdrowia oraz doświadczeniami angażującymi publiczność. W 2026 r. zapowiedziany „Ogród Wokulskiego” wykorzystuje florystykę do opowiedzenia historii inspirowanej „Lalką” i jej skierniewickim epizodem. To lokalne przykłady rozwoju wystawy w kierunku przeżycia, opowieści i uczenia się przez działanie.
Kutno pokazuje, że duża scena i kwiatowa specjalizacja mogą rozwijać się równocześnie. Program Święta Róży 2026 umieszcza duże koncerty na stadionie, ale zachowuje wystawę „Sekret Symetrii”, instalacje w parku, Różane Atelier, konkursy profesjonalne i amatorskie oraz prezentację nowej odmiany. Wybrane warsztaty i spotkania mają wskazane tłumaczenie na polski język migowy i pętlę indukcyjną. To konkretne udogodnienia przypisane do punktów programu, a nie ogólna deklaracja dostępności.
Kutno dokumentuje też obecność róż w nasadzeniach miejskich, systemie informacji i ofercie lokalnych firm. Dla Skierniewic jest to pytanie o rozpoznawalność ogrodniczej marki przez cały rok – w zieleni miejskiej, produktach, wizytach u producentów i ofercie edukacyjnej.
Książ porządkuje florystykę wspólną opowieścią. Program Festiwalu Kwiatów i Sztuki 2026 pod hasłem „Odyseja czasu” łączy aranżacje z historią miejsca, pokazami mistrzowskimi i rodzinnymi warsztatami. Organizator stosuje limit biletów dziennych i bezpłatny autobus z parkingu zewnętrznego. Przydatną lekcją są spójność zwiedzania i organizacja dojazdu. Biletowanego modelu zamkowego nie należy mechanicznie przenosić na otwarte święto miejskie. Skierniewicki „Ogród Wokulskiego” zapowiada pokrewny kierunek narracyjny.
Otmuchów poszerza grono gospodarzy. W programie Lata Kwiatów 2025 obok zamkowej wystawy znalazł się piknik w Lubiatowie, a w zapowiedzi 2026 gospodarzem sceny bocznej był Nadziejów.
Pięć europejskich praktyk wartych przeniesienia
Werder nad Hawelą – prowadzenie gości do sadowników. W programie Baumblütenfest 2026 około 30 gospodarstw i ogrodów otwierało się od 25 kwietnia do 3 maja. Festyn z dużym programem scenicznym zajmował ostatnie trzy dni. Około 20 gospodarstw łączyła trasa autobusu startującego przy dworcu; w wybrane dni kursował co 20 minut.
Zundert – mieszkańcy tworzą atrakcję przez wiele miesięcy. Corso opiera się na 20 zespołach sąsiedzkich, ich pracy projektowej, konstrukcyjnej i uprawie dalii. W 2026 r. przed paradą oferowano Corsotour: zwiedzanie dwóch miejsc budowy z przewodnikiem i poczęstunkiem, rozpoczynające się i kończące w lokalu gastronomicznym. Przygotowania stają się więc osobną ofertą turystyczną.
Skierniewice mają własną paradę, do której zapraszają szkoły, stowarzyszenia, firmy i okoliczne gminy. Rozwinięciem byłby stały program pracowni z pomocą florystów, materiałami i prezentacją przygotowań.
La Bourdaisière – wiedza, którą można sprawdzić własnymi zmysłami. Program Święta Pomidora i Smaków 12-13 września obejmował degustacje w ciemno, spotkania z ogrodnikiem, pozyskiwanie nasion, kuchnię, zajęcia dziecięce i grę o poszukiwaniu nasion. Festiwal korzysta ze stałej kolekcji odmian.
Madera – regionalność określona w zasadach naboru. W naborze do domków Mercadinho Festa da Flor 2026 wymagano aktualnej rejestracji „Produto Marca Madeira”. Warunek dotyczył tej konkretnej strefy, nie całego handlu festiwalowego. Z kolei komunikat o wystawie zapowiadał artystyczny szlak między katedrą a miejscem ekspozycji oraz dwie tury wystawy dla lepszego zachowania roślin.
Menton – silna marka nie zwalnia ze sprawdzania pochodzenia surowca. Biuro turystyczne łączy Święto Cytryny z Route du Citron prowadzącą do producentów i rzemieślników. Jednocześnie wyjaśnia, że cytryny do monumentalnych dekoracji są sprowadzane… z Hiszpanii. Nie można więc przypisać całego zapotrzebowania wystawy miejscowym sadownikom. Miasto dokumentuje też odsprzedaż owoców i kwiatów po imprezie, m.in. w 2023 r. Jest to przykład dalszego wykorzystania materiału, nie dowód odzyskania go w całości.
Lekcja dla Skierniewic ma dwa elementy: osobno liczyć zakupy u lokalnych producentów i efekty promowania ich marki, a przed budową wystaw zaplanować dalsze wykorzystanie roślin i materiałów.
Pięćdziesiąta edycja daje okazję do określenia, za co święto ma być rozpoznawane przez kolejną dekadę. Skierniewice mają już naukowców, producentów, wystawy i mieszkańców gotowych uczestniczyć w paradzie. Następny etap rozwoju powinien pokazać, jak te zasoby pracują razem oraz co dzięki nim pozostaje w mieście po wrześniowym weekendzie.





0Komentarze
Portal eglos.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść wpisu. Wpisy niezwiązane z tematem, wulgarne, obraźliwe lub naruszające prawo będą usuwane. Zapraszamy zainteresowanych do merytorycznej dyskusji na powyższy temat.